H Ύψωση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού - Σύντομη ιστορική αναφορά

O  Καθηγητής Ι. Φουντούλης γράφει για τη θέσπιση της γιορτής αυτής: Οι ιστορικές αρχές της γιορτής χάνονται μέσα στην πολιά αρχαιότητα. Στις 13 Σεπτεμβρίου του έτους 335 έγιναν τα εγκαίνια του μεγάλου ναού της Αναστάσεως, που έκτισε ο Μέγας Κωνσταντίνος στον τόπο της ταφής του Κυρίου.

Έκτοτε κατά την επέτειο των Εγκαινίων, μεγάλη πανήγυρις εγίνετο στα Ιεροσόλυμα. Και στα σημερινά μας λειτουργικά βιβλία, την ιδία ημέρα αναγράφεται η μνήμη των Εγκαινίων της Αγίας Χριστού του Θεού ημών Αναστάσεως, και η Ακολουθία της ημέρας αναφέρεται στα Εγκαίνια του Ναού εκείνου.

H λαμπρότερη εκδήλωση Αγάπης

Τον Σταυρό του Κυρίου προβάλλει κάθε χρόνο η αγία μας Εκκλησία την 14 Σεπτεμβρίου, σε προσκύνηση και λατρεία. Είναι το σύμβολο της υπερτάτης θυσίας του Κυρίου.

Ο απ. Παύλος μπορούσε με πειστικά και ακαταμάχητα επιχειρήματα να παρουσιάσει την πνευματική δύναμη και την ηθική αξία του Ευαγγελίου του Χριστού. Μπορούσε επίσης να καταπλήξει τους ακροατές του με το να παρουσιάσει το ανυπέρβλητο μεγαλείο της θείας δυνάμεως και εξουσίας του Ιησού. Προτιμά όμως την ατιμία και καταισχύνη του Σταυρού. Και στους Ιουδαίους, που ζητούσαν σημείο, και στους Έλληνες, που ήθελαν φιλοσοφικές αποδείξεις, ο απ. Παύλος προβάλλει τον Εσταυρωμένο. «Ημείς δε κηρύσσομεν Χριστόν εσταυρωμένον, Ιουδαίοις μεν σκάνδαλον, Έλλησι δε μωρίαν, αυτοίς δε τοις κλητοίς Ιουδαίοις τε και Έλλησι, Χριστόν Θεού δύναμιν και Θεού σοφίαν» (Α΄ Κορ. α΄, 23-24). Αυτή είναι και η διδασκαλία της Εκκλησίας. Εσταυρωμένο θέλει να Τον γνωρίζομε, να Τον πιστεύουμε. Έτσι γυμνό, άτιμο, πληγωμένο, νεκρό τον Κύριο της δόξης. Γιατί; Διότι:

Απόδειξη άπειρης αγάπης

Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού

(Ἰω. γ΄ 13-17)

«Οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον,ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν»

Καθὼς πλησιάζει ἡ μεγάλη ἑορτὴ τῆς Παγκοσμίου Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου καὶ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ, ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία μᾶς καλεῖ νὰ ἀναλογιστοῦμε τὴν ἄπειρη ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ὅπως αὐτὴ κορυφώθηκε μὲ τὴν σταυρικὴ θυσία τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ. Σ’ αὐτὴ τὴν θεϊκὴ ἀγάπη ἀναφέρεται ὁ Κύριος μὲ ἕνα συγκλονιστικὸ λόγο Του, ποὺ ἀκοῦμε στὸ σημερινὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο: «Οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν». Τόσο πολὺ ἀγάπησε ὁ Θεὸς τὸν κόσμο τῶν ἀνθρώπων ποὺ ζοῦσαν στὴν ἁμαρτία, ὥστε γιὰ τὴν σωτηρία τους παρέδωσε σὲ θάνατο τὸν μονάκριβο υἱό του.

Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ

 

«Αυτού ακούετε» (Mατθ. 17,5)

ΑΣ ανεβούμε, αδελφοί μου, άς ανεβούμε κ’ εμείς σήμερα στο όρος Θαβώρ. Όχι σωματικώς, αλλά ψυχικώς· άς ανεβούμε νοερώς, διά της πίστεως. Kαι τότε με τα μάτια της πίστεως θα δούμε τον Kύριο ημών Ιησού Xριστό.

Πάνω από τα γήινα (Η Ανάληψη του Κυρίου)

Στέργιος Ν. Σάκκος

Ἄν πεῖς στόν ἄνθρωπο τῆς ἐποχῆς μας ὅτι ἡ Ἀνάληψη τοῦ Χριστοῦ ἔχει ἕνα πολύ προσωπικό μήνυμα γι’ αὐτόν, τό λιγότερο, θά σέ κοιτάξει μέ δυσπιστία.

Ποιμαντορική Εγκύκλιος Χριστουγέννων

Ο ΧΑΡΙΤΙ ΘΕΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

ΤΗΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ

ΚΟΣΜΑΣ

Προς το Χριστεπώνυμον Πλήρωμα

της καθ’ ημάς Ιεράς Μητροπόλεως

«Και καλέσεις το όνομα Αυτού Ιησούν. Αυτός γαρ σώσει τον λαόν Αυτού από των αμαρτιών αυτών …» (Ματθ. α , 21)

Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά,

Ανέτειλε και εφέτος η χαρμόσυνος εορτή των Χριστουγέννων. «Δεύτε αγαλλιασώμεθα τω Κυρίω το παρόν μυστήριον εκδιηγούμενοι».

Μελετούμε τα ιερά αναγνώσματα, τα οποία μας εξιστορούν τα του μυστηρίου της κατά σάρκα γεννήσεως του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και μεταξύ των άλλων θαυμάζουμε αυτό το μήνυμα του αγγέλου προς τον δίκαιο Ιωσήφ. «… Θα γεννήση Υιόν (η παρθένος Μαρία), τον οποίον θα ονομάσης Ιησούν, διότι Αυτός θα σώση τον λαόν Του από τις αμαρτίες του».

Μελετώντας το μήνυμα του αγγέλου αναφωνούμε με τον μακάριο Απ. Παύλο, τον φωτιστή των Ελλήνων και όλης της Οικουμένης: «Θεός εφανερώθη εν σαρκί» (Α Τιμοθ. γ , 16).

Το παιδίον που γεννήθηκε στη Βηθλεέμ της Ιουδαίας, δεν είναι απλούς άνθρωπος. «Ουκ ην ψιλός άνθρωπος … αλλά Θεός ενανθρωπήσας» ομολογεί ο Αγ. Κύριλλος Ιεροσολύμων. «Μένω έκπληκτος μπροστά στο θαύμα», συμπληρώνει ο Ι.Χρυσόστομος. Ο Παλαιός των ημερών έχει γίνει παιδάκι, ο καθισμένος σε θρόνο υψηλό και υπερυψωμένο, τοποθετείται σε φάτνη, ο αψηλάφητος και ασύνθετος, ασύμμικτος και ασώματος, αγκαλιάζεται από ανθρώπινα χέρια …».

Ο Άκτιστος Θεός έλαβε την κτιστή ανθρωπίνη σάρκα, τυλίχθηκε με σπάργανα και αυτό το έκανε από αγάπη ελευθέρα, χωρίς κάτι να Τον αναγκάζη για το πλάσμα Του, «δι ἡμᾶς και δια την ημετέραν σωτηρίαν…».

Για να μας χαρίση τη σωτηρία που σημαίνει ανύψωσί μας στους κόλπους τους πατρικούς της Αγ. Τριάδος, αγιασμό μας, κατά χάρι θέωσί μας.

Αλήθεια, τι θα είμαστε χωρίς την σάρκωσι του Θεού μας και την ιστορική παρουσία Του ανάμεσά μας; «Λαός πορευόμενος εν χώρα και σκια θανάτου». Αλύτρωτοι «Προμηθείς Δεσμώται». Απελπισμένοι μελλοθάνατοι, χωρίς ελπίδα αιωνίου ζωής. Αιχμάλωτοι του διαβόλου. Δούλοι των παθών. Λάτρεις των ειδώλων.

Πολλοί θέλησαν ανά τους αιώνας να βοηθήσουν τον άνθρωπο να βγη από την τραγικότητά του και την αθλιότητά του. Φιλόσοφοι, πολιτικοί, διδάσκαλοι, επιστήμονες, εφευρέτες.

Ο Σαρκωθείς Θεός, ο Κύριος Ιησούς Χριστός έσωσε την βαρύτατα πάσχουσα φύσι μας, ενώνοντάς την κατά τρόπο άρρητο με την θεία Του φύσι.

Ίδρυσε και προσφέρει την Εκκλησία Του, το μυστικό Σώμα Του και μέσα στην Εκκλησία, με τα αγιαστικά μυστήριά της, αναγεννά, μεταμορφώνει, χαροποιεί, ειρηνεύει, αγιάζει, σώζει τον άνθρωπο.

Σήμερα Χριστούγεννα, σκιρτάμε από χαρά για τη σωτηρία που μας προσέφερε και μας προσφέρει ο νηπιάσας Κύριος με τη Σάρκωσί Του. Δοξάζουμε ψυχή τε και σώματι τον Σωτήρα Θεό μας για την άκρα ταπείνωσί Του, την κένωσί Του, τη λύτρωσι που μας προσέφερε.

Ανησυχούμε όμως για τη σύγχρονη πραγματικότητα. Οφείλουμε να το ομολογήσουμε: Όταν οι άνθρωποι δεν δέχονται στη ζωή τους τον Σωτήρα Χριστό, οι συνέπειες είναι τραγικές.

Αυτές τις συνέπειες της αποστασίας μας από τον Θεό μας ζούμε στις μέρες μας. Ανησυχούμε όλοι μας π.χ. για την οικονομική κρίσι.

Αυτή την μεγάλη, λαμπρή, αγία ημέρα ας θελήσουμε να δεχθούμε την αλήθεια. Η κρίσι είναι κυρίως πνευματική. Αρνηθήκαμε τον Σαρκωθέντα Σωτήρα μας και στηριχθήκαμε στο εγώ μας, στην υλοφροσύνη, στους ισχυρούς της γης, περιφρονήσαμε την αγάπη Του.

Βιώνουμε ζωή χωρίς Χριστό. Όλο και περισσότερο απωθούμε τον Χριστό μας από τις δομές της κοινωνίας μας.

Απαξιούμε να ασχοληθούμε με την Ορθόδοξο Εκκλησία μας, την Αγία Γραφή, χλευάζουμε οτιδήποτε αγιοπνευματικό, επιδιώκουμε την ενότητα των ανθρώπων ερωτοτροπούντες με αιρετικούς πλανεμένους και πολεμίους του Χριστού μας. Κάποιοι θέλουν να αποχριστιανοποιήσουν τον ευσεβή λαό μας, και μάλιστα τη νεότητα, απομακρύνοντας τα χριστιανικά σύμβολα, τον τίμιο Σταυρό, τις άγιες εικόνες, τη λατρευτική ζωή από τη ζωή του λαού μας.

Άλλοι συντηρούν ένα φανερό η αφανή πόλεμο κατά των σωστικών ορθοδόξων χριστιανικών αξιών και αιωνίων παραδόσεων του γένους μας με αντιχρίστους νόμους, με τα Μέσα Μαζικής Ενημερώσεως, με προβολή της ενστικτώδους ζωής και της διαστροφής.

Αγαπητοί, σήμερα Χριστούγεννα ας γονατίσουμε με αληθινή και ειλικρινή μετάνοια εμπρός στη φάτνη της Βηθλεέμ. Ας ζητήσουμε το έλεος του Κυρίου.

Ας ευχαριστήσουμε ολόψυχα τον Σαρκωθέντα Θεό μας για την σωτηρία, που μας προσέφερε και μάςπροσφέρει. Θερμά ας Τον παρακαλέσουμε να έλθη στην καρδιά μας, στην οικογένειά μας, στην κοινωνία μας, στην πατρίδα μας να μας χαρίση φωτισμό, ανακαίνισι, ευτυχία, χαρά, σωτηρία.

Και ας διακηρύξουμε παντού: «Ουκ έστιν εν άλλω ουδενί η σωτηρία» (Πραξ. δ , 12). Ας το ακούσουν όλοι οι λαοί και οι ισχυροί της γης: Τον κόσμο όλο και την Ελλάδα μας μόνο ο Σαρκωθείς Θεός και Σωτήρας μας, μπορεί να σώση. Αμήν.

Μεθ ἑορτίων ευχών

Καλή και ευλογημένη νέα χρονιά

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ ΚΟΣΜΑΣ

ΤΟ «ΚΑΤΑΛΥΜΑ» ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ

Τά Χριστούγεννα παραμένουν στούς αἰῶνες μυστήριο ξένο, μοναδικό καί παράδοξο!

Στό σταῦλο τῆς γῆς, στή φάτνη τῶν ζώων ἀνακλίνεται ὁ Θεός, βρέφος ἄσημο καί φτωχό πέρα ἀπό κάθε συνηθισμένο ἀνθρώπινο μέτρο.

Ποιός ἔχει μάτια νά δεῖ πίσω ἀπό αὐτή τήν ἀλήθεια; ....

Τι ήταν το αστέρι της Βηθλεέμ;

Θαυμαστά και παράδοξα πράγματα! Στην Ιουδαία -όπου προϋπήρχαν οι προφήτες, οι πατριάρχες, οι δίκαιοι της Παλαιάς Διαθήκης- το μήνυμα για τη γέννηση του Υιού του Θεού το έφεραν οι ειδωλολάτρες, οι μάγοι εξ ᾿Ανατολών! Έκαναν μακρινό ταξίδι για να τον δουν και να τον προσκυνήσουν και περιπλανόμενοι ρωτούν• «Πού εστιν ο τεχθείς βασιλεύς των Ιουδαίων;».