Τοὺς ἀκούει κανείς;

-Κύριε, σήμερα δὲν κάναμε προσευχὴ στὸ προαύλιο, νὰ κάνουμε πρὶν ἀρχίσουμε τὸ μάθημα. Εἶναι ἡ πρώτη ὥρα.

-Προσευχή; Κοιτάξτε, δὲν μοῦ ἀρέσουν τὰ ἀστεία πρωὶ-πρωί.

Ποια ν’ απαρνηθώ;

Μία αληθινή ιστορία από τα χρόνια του μακαριστού ιεραποστόλου π. Κοσμά Γρηγοριάτη

Βρισκόμαστε σε κάποιο γραφικό χωριουδάκι του Ζαΐρ (σημερινό Κογκό). Η τροπική βλάστηση γύρω βρίσκεται σε έξαρση. Οι μπανανιές πιο κει, κατάμεστες από καρπούς, γέρνουν τα κλαδιά τους κι ο φοίνικας δίπλα στη χορταρένια καλύβα καμαρώνει περήφανος για τη λεβεντιά του!

Συλλογισμένος και πικραμένος ένας γέροντας Ζαϊρινός κάθεται έξω από το αρχοντικό του (καλύβα), μασουλώντας ζαχαροκάλαμο.

Μα, γιατί δεν με θέλει εμένα ο Χριστός; ψελλίζει με παράπονο. Τι κι αν έχω δύο γυναίκες και είκοσι παιδιά μαζί τους; Εγώ θέλω να γίνω Χριστιανός! Να βαπτιστώ Ορθόδοξος! «Όχι», είπε όμως ο ιεραπόστολος, ο πατήρ Κοσμάς. «Όχι! Ο Χριστός αυτό δεν το θέλει!».

“Ηλπίκαμεν επί Θεώ ζώντι”

 π. Αστέριος Χατζηνικολάου

Το παρακάτω απομαγνητοφωνημένο κείμενο αποτελεί την ομιλία του π.Αστερίου Χατζηνικολάου, με αφορμή το γενικό σύνθημα της Χριστιανικής Φοιτητικής Δράσης για το τρέχον ακαδημαϊκό έτος 2011-2012, “Ηλπίκαμεν επί Θεώ ζώντι”. Η ομιλία έγινε στην εκδήλωση για την έναρξη της Χ.Φ.Δ. την Κυριακή 6.11.2011 στην Αθήνα.

“Η φετινή γιορτή είναι μέσα στο πλαίσιο όλων των ταραχών κι αναστατώσεων τις οποίες ζούμε όλοι μας, ιδιαίτερα έντονα, αυτό τον καιρό στην πατρίδα μας και σ’όλο τον κόσμο. Το πρόβλημα του κόσμου είναι ότι το παγκόσμιο χρηματοοικονομικό σύστημα καταρρέει. Αυτή είναι η έννοια του κόσμου. Για μας αυτό είναι και αναμενόμενο και καλό. Τα είδωλα του κόσμου πέφτουν, οι θεοί του αιώνος τούτου, ο μαμμωνάς, το χρήμα, που φαίνεται πόσο ρευστό είναι κι αναξιόπιστο. Η αγωνία όλου του κόσμου συνοψίζεται στο πώς θα πάνε πάνω τα χρηματιστήρια, αν θα πέσει το δολάριο ή, η εθνική μας αγωνία, αν θα βγούμε απ’το ευρώ! Βλέπετε τι τιτανομαχίες γίνονται στην Ελληνική βουλή. Όλοι ενώθηκαν στον κίνδυνο να βγούμε απ’το ευρώ.

Αν χάσουμε το ευρώ, χαθήκαμε! Αν χάσουμε το Θεό…; Τι συμβαίνει;

O θάνατος ( Μακαριστού Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου)

Η ἑλληνικὴ γλῶσσα, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἡ πιὸ ὄμορφη στὸν κόσμο. Ἔχει χιλιάδες λέξεις. Ἀλλὰ μέσα σ᾽ αὐτὲς ὑπάρχει καὶ μία ποὺ εἶνε φαρμάκι, κάνει τὸν ἄνθρωπο νὰ χλωμιάζῃ, νὰ παραλύουν τὰ γόνατά του. Καὶ ὅμως ἡ λέξι αὐτή, ἂν τὴν σκεφτῇς, μπορεῖ νὰ σὲ κάνῃ νὰ μισήσῃς τὸ κακό, ν᾽ ἀγαπήσῃς τὸ καλό, νὰ γίνῃς ἄγγελος. Εἶνε ἡ λέξι θάνατος.

Από το Γεροντικό...

Ηρώτησεν αδελφός τον Αββάν Ματώην λέγων · ειπέ μοι ρήμα». Γέροντα, πες μου ένα ωφέλιμο λόγο. «Ο δε είπεν αυτώ»: Μην έχεις υπερβολικό θάρρος, συγκράτησε τη γλώσσα σου. Πρόσεχε, τι λέει ο συνομιλητής σου, μη σπεύδεις από την πρώτη λέξη του να ετοιμάσεις την απάντηση, για να μη φανείς ανόητος. Αν τα λέει σωστά, παραδέξου τα. Αν όχι, μην αρχίζεις ατέλειωτες έριδες, γιατί δε θα τον πείσεις. Πες του, εσύ ξέρεις γι’ αυτά που υποστηρίζεις…

Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτη

Α. Ερωτώ τη συνείδησή μου δια ποίον σκοπό ο Θεός με έβαλε εις τον κόσμο; Και μου αποκρίνεται, ότι με έβαλε δια να σωθώ.
Β. Πόσα μέσα μου έδωσε δια να σωθώ; η συνείδησή μου αποκρίνεται, ότι μου έδωσε άπειρα κατά φύση και κατά χάρη.
Γ. Τι έκαμα εγώ έως τώρα δια να σωθώ; η συνείδησή μου αποκρίνεται, ότι έκαμα το χειρότερο όπου ήτο δυνατόν,  και ωσάν εγεννήθηκα εις τον κόσμο δια να κολασθώ.

Ρώτησε ο αββάς Μωυσής τον αββά Σιλουανό,

 " Μπορεί ο άνθρωπος κάθε μέρα να κάνει μια καινούργια αρχή; "

 Και είπε ο γέροντας,

 "Εάν είναι αγωνιστής , μπορεί και κάθε ώρα να κάνει καινούργια αρχή".

Η ΕΙΚΟΝΑ ΣΟΥ

Σε είδα χτες και σήμερα

Σε βλέπω χρόνια στην ίδια θέση.

Κάθε φορά που έβγαινα

το μάτι μου έπεφτε στην Εικόνα Σου

Έκλεινα πίσω μου την πόρτα

και νόμιζα πως σ' άφηνα εκεί.

Δεν πέρασε καιρός που κατάλαβα

ότι με ακολουθούσες,

με κρατούσες,

με βοηθούσες...

Ζ.

Επιστολή του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς σε πνευματικό του παιδί

Ένας συνάδελφός σου σού επαναλαμβάνει συνεχώς: "ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ!" Και αισθάνεσαι σα να σε χτυπά με μαστίγιο.

Κι εσύ αγωνιάς για την ψυχή του και τη ζωή του. Και καλά σκέφτεσαι.

Αν δεν υπάρχει ο Ζων κι ο Παντοδύναμος Θεός κι αν δεν είναι ισχυρότερος από το θάνατο, τότε ο θάνατος είναι ο μοναδικός κυρίαρχος.

Και η κάθε ζωντανή ύπαρξη δεν είναι παρά ένα κλωτσοσκούφι του θανάτου. Ένα ποντικάκι στο στόμα της γάτας.

Μία φορά, αντικρούοντας τον, του είπες: "Ο Θεός υπάρχει. Για σένα δεν υπάρχει". Και δεν έσφαλες. Γιατί εκείνοι που αποκόπτονται από τον Αιώνιο και Ζωοδότη Κύριο εδώ στην γη, αποκόπτονται από τη ζωή την πραγματική. Και έτσι ούτε εδώ, ούτε στην άλλη ζωή θα γευθούν το μεγαλείο του Θεού και της πλάσης Του. Και καλύτερα να μην είχαμε γεννηθεί, παρά να είμαστε αποκομμένοι από τον Θεό.

Αν ήμουν στη θέση σου, θα του έλεγα τα εξής:

Το πανωφόρι

ΠΟΙΟΣ θα μπορούσε να διηγηθεί ικανοποιητικά τη λιτότητα της διατροφής και την ευτέλεια της ενδυμασίας και την απλότητα της στρωμνής του θαυμαστού Ιωάννου, του πατριάρχου ( Αλεξανδρείας); Γιατί, μαζί με τις άλλες αρετές (πού ασκούσε), ούτε κι αυτή (την αρετή της λιτότητας) δεν παραμελούσε. 'Έτσι και σ' αυτά δεν είχε τίποτα περισσότερο απ' όσα οι πολλοί και άσημοι άνθρωποι.

- Τι νοιώθεις βλέποντας την εικόνα του Χριστού στην τάξη;

 Tα παιδιά του κατηχητικού σχολείου της Ανθουπόλεως απάντησαν γραπτώς στο ακόλουθο ερώτημα:

- Τι νοιώθεις βλέποντας την εικόνα του Χριστού στην τάξη;
- Ποιες σκέψεις σού προκαλεί η απουσία της;
 

Παραθέτουμε τις απαντήσεις των παιδιών (Γυμνασίου, Λυκείου), όπως αυτές  δόθηκαν:

(πηγή : kataskinosi-agkyra.blogspot.com)

Ο πλούσιος και τα ορφανά

 

Το άκουσα από κληρικό της μητρόπολης Κοζάνης κι αναφέρεται στο μακαριστό μητροπολίτη Διονύσιο:

Ο μητροπολίτης διατηρούσε στην Κοζάνη ενα ορφανοτροφείο και πολλοί κάτοικοι της πόλης βοηθούσαν στη συντήρηση των ορφανών.

Έχουμε καιρό...;

Κάποτε ένας Γέροντας από Θεία Οικονομία, παρακολούθησε μια σύνταξη δαιμόνων.
Σ' αυτή ήταν μαζεμένοι όλοι οι δαίμονες και έκαναν σκέψεις πως να ρίξουν τους ανθρώπους στην αμαρτία.

Η μοναχή που δε σώθηκε

Η ηγουμένη την είχε πάντοτε ως παράδειγμα και έλεγε στις νεώτερες: " Βλέπετε την χαριτωμένη αδελφή σας και οτι κάμνει, να κάμνετε και σεις". Δεν πέρασαν όμως πολλά χρόνια και από την πολύ άσκηση απέθανε., έφυγε από τούτον τον κόσμο η μοναχή αυτή.

Εις τα μοναστήρια υπάρχει η ευλογημένη συνήθεια, όταν αποθάνη μέλος της αδελφότητας να του κάνουν σαρανταλείτουργο, δια την ανάπαυση της ψυχής, που έφυγε από τον κόσμο αυτό. Έτσι λοιπόν και στο μοναστήρι αυτό έγινε σαρανταλείτουργο.

Ο βλάσφημος ψαράς

 Πίσω Λιβάδι της Πάρου, προπαραμονή Δεκα­πενταύγουστου 1931, βρίσκονταν τρεις ομάδες ψαράδων, πού ψάρευαν τίς νύχτες με τα γρι-γρι στο στενό μεταξύ Πάρου και Νάξου.

Εκείνη τη νύχτα ή μία ομάδα έμεινε στο μικρό λιμάνι. Οι ψαράδες το έριξαν στο πιοτό, το πιοτό έφερε το κέφι, κι εκείνο παρεξηγήσεις και βαρείες κουβέντες.

Ο ύπνος του ενάρετου ανθρώπου

Όταν το βράδυ, με ευχάριστη καρδιά φτάσεις στο κρεβάτι σου για ύπνο, φέρνε στο νου σου τις ευεργεσίες και την πρόνοια του Θεού. Θα γεμίσεις τότε από αγαθές σκέψεις και θα ευφρανθεί πιο πολύ η ψυχή σου. Τότε ο ύπνος του σώματος γίνεται ξύπνημα πνευματικό της ψυχής· και το κλείσιμο των ματιών σου θα γίνεται αληθινή όραση του Θεού· και η σιωπή σου, γεμάτη από τα αγαθά αυτά δώρα, θα σου επιτρέψει με όλη τη δύναμη της ψυχής σου να προσφέρεις στο Θεό των όλων δυνατή και βαθιά δοξολογία.

Τὸ μυστικὸ τῆς ἀγάπης πρὸς τὸν Θεόν

«Ὅλους τοὺς πιστοὺς ὀφείλομε νὰ τοὺς βλέπομε σὰν ἕνα καὶ νὰ σκεπτόμαστε ὅτι στὸν κάθε ἕνα ἀπὸ αὐτοὺς εἶναι ὁ Χριστός. Καὶ νὰ ἔχομε γιὰ τὸν καθένα τέτοια ἀγάπη, ὥστε νὰ εἴμαστε ἕτοιμοι νὰ θυσιάσομε γιὰ χάρη του καὶ τὴν ζωή μας.

Τὸ Παράπονο τοῦ Χριστοῦ

Μὲ ὀνομάζετε Κύριον ἀλλὰ δὲν μὲ Ὑπακούετε. Μὲ ὀνομάζετε Φῶς, ἀλλὰ δὲν μὲ Βλέπετε. Μὲ ὀνομάζετε Ὁδὸν ἀλλὰ δὲν μὲ Ἀκολουθεῖτε. Μὲ ὀνομάζετε Ζωὴν ἀλλὰ δὲν μὲ Ἐπιθυμεῖτε. Μὲ ὀνομάζετε Σοφία, ἀλλὰ δὲν μὲ Συμβουλεύεσθε. Μὲ ὀνομάζετε Ἀλήθεια, ἀλλὰ δὲν μὲ Πιστεύετε. Μὲ ὀνομάζετε Παντοδύναμον, ἀλλὰ δὲν μὲ Ἐμπιστεύεσθε. Μὲ ὀνομάζετε Δίκαιο, ἀλλὰ δὲν μὲ Φοβεῖσθε. Μὲ ὀνομάζετε Πατέρα, ἀλλὰ δὲν γίνεσθε Παιδιά μου. Μὲ ὀνομάζετε Σωτῆρα ἀλλὰ δὲν θέλετε τὴν Σωτηρία Σας.

Γιατί το κακό στον κόσμο;

Ένας ασκητής βλέποντας την αδικία πού υπάρχει στον κόσμο προσευχόταν στο Θεό και του ζητούσε να του αποκαλύψει το λόγο που δίκαιοι και ευλαβείς άνθρωποι δυστυχούν και βασανίζονται άδικα, ενώ άδικοι και αμαρτωλοί πλουτίζουν και αναπαύονται.

Το μεγαλύτερο θηρίο

Στον τεράστιο ζωολογικό κήπο της Νέας Υόρκης, όπου εκτίθενται όλα τα θηρία της γης, υπάρχει μια μικρή σπηλιά με την επιγραφή: " Εδώ κατοικεί το φοβερότερο θηρίο , που ζει στον πλανήτη ".